Муаллим ё омӯзгор яке аз муҳимтарин рукнҳои ҷомеа ва рушди инсоният мебошад. Вай на танҳо дониш ва маҳоратро ба насли наврас интиқол медиҳад, балки тавассути таълим ва тарбия арзишҳои ахлоқӣ, фарҳангӣ ва миллӣ, ҳамчунин ҳисси масъулият ва худшиносии шаҳрвандиро ташаккул медиҳад. Хизмати омӯзгорон ва эътироф намудани нақши онҳо дар пешрафти ҷомеа ва эътироф намудани нақши онҳо дар пешрафти ҷомеа ва таҳкими давлатӣ мебошад.

Пас аз истиқлолияти Тоҷикистон ва таҳкими низоми миллии маориф, нақши омӯзгорон дар ҷомеа бештар шуд. Ҳоло омӯзгор ҳамчун рамзи маърифат, фарҳанг ва ҳисси миллӣ эътироф мешавад.

Рӯзи омӯзгор барои ҷомеа хотиррасон мекунад, ки сифати таълим ва рушди насли оянда мустақиман ба заҳмат ва малакаи омӯзгорон вобаста мебошад. Дар ин рӯз дар муассисаҳои таълимӣ чорабиниҳои идона баргузор мегарданд: барномаҳои фарҳангӣ, чорабиниҳои адабӣ ва илмию методӣ, ҳамчунин тантанаҳои қадрдонӣ барои омӯзгорон.

Муаллим на танҳо ба таълими фанҳо машғул мешавад, балки ҳамчун раҳнамо ва тарбиягар низ фаъолият мекунад. Ӯ арзишҳои ахлоқӣ, муҳаббат ба ватану миллат, эҳтиром ба фарҳанг ва забонро ба шогирдон меомӯзонад.

Рӯзи омӯзгор имконият медиҳад, ки аҳли ҷомеа ба нақши омӯзгорон дар рушди фарҳанг, адабиёт ва маърифат таваҷҷуҳ кунад. Барномаҳои идона, ки дар муассисаҳо ва ташкилотҳои давлатӣ баргузор мешаванд, на танҳо ҳисси ифтихорро тақвият медиҳанд, балки илҳом мебахшанд ва насли ҷавонро водор мекунанд, ки омӯзгоронро ҳамчун намунаи касбу масъулият қадр кунанд.

Омори муассисаҳои таҳсилотӣ нишон медиҳад, ки сифати таҳсил ва сатҳи дониш ба малака ва заҳмати омӯзгорон бевосита вобаста аст. Муаллимон бо истифода аз методҳои муосир ва инноватсионӣ малакаи шогирдонро инкишоф медиҳанд ва онҳо барои иштироки фаъол дар ҳаёти ҷомеа ва давлат омода мешаванд.

Забони расмӣ ва фарҳанги маориф воситаест, ки омӯзгорон тавассути он насли ояндаро тарбия мекунанд. Аз ҷумла, омӯзгорон бо гузаронидани лексияҳо, семинарҳо ва машваратҳои илмӣ нақши худро дар рушди маърифат ва илм таъмин мекунанд.

Масъалаҳои асосӣ барои рушди касби омӯзгор:

1. Афзоиши шароит ва муҳити кории омӯзгорон дар мактабҳо ва донишгоҳҳо.

2. Барномаҳои баланд бардоштани малака ва малакаи методии омӯзгорон.

3. Ҳавасмандгардонӣ ва қадрдонии омӯзгорон тавассути мукофотҳо ва эътирофҳо.

4. Васеъ кардани истифодаи методҳои нави таълим ва технологияи муосир дар таълим.

Бо татбиқи ин тадбирҳо омӯзгорон метавонанд нақши муассир ва устувор дар рушди ҷомеа ва тарбияи насли оянда дошта бошанд.

Рӯзи омӯзгор рамзи арҷгузорӣ ба заҳмат ва хизмати омӯзгорон дар таҳсилоту тарбия мебошад. Муаллимон ҳамчун наҷотдиҳандагони маърифат, тарбиягарон ва роҳнамоёни насли оянда нақши беназир доранд.

Ҳифз ва рушди сатҳи касбии омӯзгорон вазифаи ҳар фарди ҷомеа ва сохторҳои давлатӣ мебошад. Бо қадрдонӣ ва дастгирии омӯзгорон мо на танҳо сифати таълимро беҳтар мекунем, балки меъмори насли оянда ва таъмини рушди устувори ҷомеа хоҳем буд.

Манбаъҳо:

1. Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон – сомонаи расмӣ;

2. Китобҳо ва мақолаҳои илмӣ оид ба маориф ва омӯзгор;

3. Қонунҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба маориф ва кадрҳои омӯзгорӣ.

Арабова Зулфира, 

номзади илмҳои тиб, дотсенти кафедраи физиологияи нормалӣ