Ваҳдати миллӣ яке аз арзишҳои муқаддас ва муҳимтарини ҳар як миллат ба шумор меравад. Барои Ҷумҳурии Тоҷикистон Ваҳдати миллӣ на танҳо рамзи сулҳу оромӣ, балки заминаи асосии бунёди давлати соҳибистиқлол, таҳкими давлатдорӣ, рушди иқтисодиву иҷтимоӣ ва ҳифзи ҳувияти миллӣ мебошад. Таҷрибаи таърихии Тоҷикистон нишон медиҳад, ки маҳз ваҳдат кишварро аз вартаи ҷанги шаҳрвандӣ наҷот дода, роҳи рушди устуворро ҳамвор намуд.

Пас аз ба даст овардани Истиқлоли давлатӣ дар соли 1991 Тоҷикистон ба мушкилоти зиёди сиёсӣ ва иқтисодӣ рӯ ба рӯ гардид. Дар солҳои 1992-1997 кишвар гирифтори ҷанги шаҳрвандӣ шуд, ки боиси ҳалокати даҳҳо ҳазор нафар, муҳоҷирати садҳо ҳазор шаҳрванд ва хароб гардидани иқтисоди миллӣ гардид. Бо талошҳои роҳбарияти давлат, шахсиятҳои сиёсӣ ва дастгирии ҷомеаи ҷаҳонӣ музокироти сулҳ оғоз ёфт. Натиҷаи ин гуфтушунидҳо 27 июни соли 1997 ба имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ анҷомид. Аз ҳамон рӯз Тоҷикистон ба марҳилаи нави рушди давлатдорӣ ворид гардид. Аз соли 1998 инҷониб ҳар сол 27 июн ҳамчун Рӯзи Ваҳдати миллӣ ҷашн гирифта мешавад. Ин сана ҳамчун рамзи сулҳ, ҳамдигарфаҳмӣ ва ягонагии мардум мақоми хос дорад.

Ваҳдати миллӣ барои рушди Тоҷикистон аҳамияти бузурги сиёсӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ дорад:

Аввал, Ваҳдат сулҳу суботи ҷомеаро таъмин намуд. Дар фазои орому осоишта мардум имконияти зиндагии осуда ва фаъолияти созандаро пайдо карданд.

Дуюм, Ваҳдат барои рушди иқтисоди миллӣ замина гузошт. Дар солҳои Истиқлол даҳҳо корхонаҳои истеҳсолӣ, роҳҳо, нақбҳо, неругоҳҳои барқи обӣ, муассисаҳои таълимӣ ва тандурустӣ сохта шуданд.

Сеюм, Ваҳдат барои таҳкими давлатдории миллӣ мусоидат намуд. Низоми давлатдорӣ такмил ёфта, нуфузи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ боло рафт.

Чорум, Ваҳдати миллӣ барои ҳифз ва рушди фарҳанг, забони давлатӣ, анъанаҳои миллӣ ва арзишҳои маънавии тоҷикон нақши муҳим бозид.

Панҷум, Ваҳдат ҳисси ватандӯстӣ, масъулиятшиносӣ ва ҳамдигарэҳтиромиро дар байни шаҳрвандон тақвият бахшид. Имрӯз натиҷаҳои Ваҳдати миллӣ дар тамоми соҳаҳои ҳаёти кишвар равшан эҳсос мешаванд. Тоҷикистон тавонист, амнияти давлатро таъмин намуда, иқтисодиётро рушд диҳад, сатҳи зиндагии мардумро беҳтар созад ва робитаҳои байналмилалиро густариш бахшад.

Дар шароити ҷаҳонишавӣ ва таҳдидҳои муосир ҳифзи Ваҳдати миллӣ аз вазифаҳои муқаддаси ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон мебошад. Танҳо ҷомеаи муттаҳид метавонад, Истиқлол, амният ва пешрафти давлатро таъмин намояд. Ваҳдати миллӣ дастоварди бузурги таърихии халқи тоҷик мебошад. Он пояи устувори давлатдории миллӣ, кафили сулҳу субот ва шарти асосии рушди устувори Ҷумҳурии Тоҷикистон аст. Ҳифз ва таҳкими ин неъмати бебаҳо вазифаи ҳар як шаҳрванди ватандӯст мебошад. Танҳо бо Ваҳдат, ҳамдигарфаҳмӣ ва эҳтироми арзишҳои миллӣ метавон Тоҷикистони боз ҳам ободу пешрафтаро бунёд кард.

Темирзода Бахтовар.-

омузгори кафедраи фанҳои ҷомеашиносӣ