НАҚШИ ИНСТИТУТИ ПРЕЗИДЕНТӢ ДАР ТАҲКИМИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ ВА РУШДИ ТОҶИКИСТОНИ СОҲИБИСТИҚЛОЛ

НАҚШИ ИНСТИТУТИ ПРЕЗИДЕНТӢ ДАР ТАҲКИМИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ ВА РУШДИ ТОҶИКИСТОНИ СОҲИБИСТИҚЛОЛ

Ҳамасола 16 ноябр дар Ҷумҳурии Тоҷикистон Рӯзи Президент таҷлил мегардад. Ин сана дар таърихи давлатдории навини тоҷикон мавқеи хос дошта, ба таҳкими истиқлолияти давлатӣ, пойдории сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва рушди ҷомеаи муосир иртиботи зич дорад. Рӯзи Президент на танҳо як санаи муҳими давлатӣ, балки фурсати муносиб барои баррасии марҳилаҳои ташаккули давлатдории миллӣ, арзёбии дастовардҳои даврони истиқлолият ва муайян намудани вазифаҳои минбаъдаи рушди кишвар мебошад.

Таърихи Тоҷикистони соҳибистиқлол нишон медиҳад, ки солҳои аввали истиқлолият барои давлат ва ҷомеа давраи бисёр ҳассосу сарнавиштсоз буданд. Душвориҳои сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоӣ, инчунин ҷанги шаҳрвандӣ ба фаъолияти сохторҳои давлатӣ, вазъи зиндагии аҳолӣ ва рушди соҳаҳои гуногуни хоҷагии халқ таъсири манфӣ расониданд. Дар чунин шароит масъалаҳои барқарор намудани фаъолияти мақомоти давлатӣ, таъмини амнияти шаҳрвандон, расидан ба сулҳу ризоияти миллӣ ва ташкили заминаҳои ҳуқуқии давлатдории мустақил аҳамияти аввалиндараҷа пайдо карданд.

16 ноябри соли 1992 дар шаҳри Хуҷанд Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон оғоз гардид. Дар ҷараёни ин иҷлосия, 19 ноябри соли 1992, Эмомалӣ Раҳмон Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шуд. Ин рӯйдод яке аз марҳилаҳои муҳими таърихи сиёсии Тоҷикистони муосир ба ҳисоб меравад. Баъдан, дар раванди ташаккули низоми конститутсионии кишвар, институти президентӣ мақоми муҳим пайдо намуд.

Қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон 6 ноябри соли 1994 барои ташаккули низоми ҳуқуқии давлат, муайян намудани салоҳияти мақомоти ҳокимият ва танзими муносибатҳои ҷамъиятӣ заминаи асосӣ фароҳам овард. Ин санади олии ҳуқуқӣ Тоҷикистонро ҳамчун давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ягона муайян намуда, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрвандро арзиши олӣ эътироф кард.

Яке аз масъалаҳои муҳимтарини таърихи навини Тоҷикистон расидан ба сулҳу ваҳдати миллӣ мебошад. Имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ 27 июни соли 1997 дар шаҳри Москва ба хотима ёфтани ҷанги шаҳрвандӣ ва оғози марҳилаи нави барқарорсозии кишвар мусоидат намуд. Дар ин раванд талошҳои роҳбарияти давлат, намояндагони мухолифин, созмонҳои байналмилалӣ ва ҷомеаи шаҳрвандӣ нақши муҳим доштанд. Таҷрибаи сулҳофаринии Тоҷикистон нишон медиҳад, ки муколама, ҳамдигарфаҳмӣ ва эҳтироми манфиатҳои умумимиллӣ барои ҳалли ихтилофоти сиёсӣ аҳамияти бузург доранд.

Дар даврони истиқлолият рушди иқтисоди миллӣ, бунёди инфрасохтори энергетикӣ ва нақлиётӣ, беҳтар намудани шароити иҷтимоии аҳолӣ ва густариши муносибатҳои байналмилалӣ аз самтҳои муҳими сиёсати давлатӣ ба ҳисоб мераванд. Ҳамзамон, таъмини амнияти озуқаворӣ, истифодаи самараноки захираҳои табиӣ, рушди саноат ва баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум аз вазифаҳои стратегии кишвар мебошанд.

Дар ин замина, соҳаҳои маориф ва тандурустӣ ҳамчун самтҳои афзалиятноки рушди сармояи инсонӣ аҳамияти махсус доранд. Зеро пешрафти ҳар давлат пеш аз ҳама ба сатҳи дониш, маърифат, саломатӣ ва қобилияти касбии шаҳрвандони он вобаста мебошад.

Рушди соҳаи тандурустӣ яке аз нишондиҳандаҳои муҳими пешрафти иҷтимоии давлат ба шумор меравад. Дар солҳои истиқлолият дар Ҷумҳурии Тоҷикистон барои такмили низоми хизматрасонии тиббӣ, сохтмон ва таҷдиди муассисаҳои тандурустӣ, омода намудани мутахассисони соҳа, таҳкими кумаки аввалияи тиббию санитарӣ ва ҷорӣ намудани усулҳои муосири ташхису табобат тадбирҳои гуногун амалӣ гардидаанд.

Бо вуҷуди ин, масъалаҳои баланд бардоштани сифати хизматрасонии тиббӣ, дастрасии баробар ба ёрии тиббӣ, пешгирии бемориҳои ғайрисироятӣ ва таъмини муассисаҳои тандурустӣ бо кадрҳои баландихтисос ҳамоно аҳамияти калон доранд.

Махсусан, афзоиши бемориҳои музмин, аз ҷумла диабети қанд, фарбеҳӣ, бемориҳои дилу раг ва дигар ихтилолҳои мубодилаи моддаҳо, зарурати таҳкими чорабиниҳои пешгирикунанда ва ташхиси барвақтиро тақозо менамояд. Дар ин самт ҳамкории муассисаҳои илмӣ, донишгоҳҳои тиббӣ, сохторҳои тандурустӣ ва аҳолӣ метавонад барои беҳтар намудани нишондиҳандаҳои саломатии ҷомеа мусоидат намояд.

Донишгоҳи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино ҳамчун яке аз муассисаҳои пешбари таҳсилоти олии тиббии мамлакат дар омода намудани кадрҳои баландихтисос, рушди таҳқиқоти илмӣ ва такмили хизматрасонии тиббӣ саҳми назаррас дорад. Дар шароити рушди давлатдории миллӣ масъулияти омӯзгорон, олимон ва табибон дар тарбияи насли нави мутахассисони соҳибмаърифат, ватандӯст ва дорои ҷаҳонбинии муосир боз ҳам меафзояд.

Дар баробари рушди иқтисодиву иҷтимоӣ, ҳифзи арзишҳои миллӣ, забони давлатӣ, мероси таърихӣ ва фарҳангӣ низ яке аз масъалаҳои муҳими давлатдорӣ мебошад. Забони тоҷикӣ ҳамчун унсури асосии ҳувияти миллӣ дар таҳкими худшиносии ҷомеа нақши муҳим мебозад. Омӯзиши таърих, эҳтиром ба анъанаҳои миллӣ ва шинохти мероси бузургони илму адаб барои тарбияи насли ҷавон аҳамияти махсус доранд.

Имрӯз ҷаҳони муосир бо тағйироти босуръати иқтисодӣ, пешрафти технологияҳои рақамӣ, тағйирёбии иқлим ва мушкилоти нави иҷтимоӣ рӯ ба рӯ мебошад. Дар чунин шароит рушди устувори Тоҷикистон ба истифодаи самараноки имкониятҳои миллӣ, густариши илм ва инноватсия, таҳкими волоияти қонун, баланд бардоштани сифати идоракунии давлатӣ ва иштироки фаъоли шаҳрвандон дар ҳаёти ҷомеа вобаста аст.

Рӯзи Президент ҳамзамон имконият медиҳад, ки аҳамияти масъулияти мақомоти давлатӣ дар назди ҷомеа, риояи Конститутсия, ҳифзи ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандон ва таъмини манфиатҳои миллиро мавриди андеша қарор диҳем. Зеро устувории давлатдорӣ танҳо бо фаъолияти сохторҳои давлатӣ маҳдуд намегардад, балки аз сатҳи маърифати ҳуқуқӣ, масъулиятшиносӣ ва иштироки созандаи ҳар як шаҳрванд низ вобаста мебошад.

Хулоса, Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон санаи муҳимест, ки ба таърихи ташаккули давлатдории навин, таҳкими истиқлолият ва рушди низоми сиёсию ҳуқуқии кишвар пайванд дорад. Омӯзиши таҷрибаи таърихии Тоҷикистон нишон медиҳад, ки сулҳу субот, ваҳдати миллӣ, волоияти қонун, рушди илму маориф ва ҳифзи саломатии аҳолӣ аз шартҳои асосии пешрафти устувори ҷомеа мебошанд.

Вазифаи муҳими насли имрӯза аз он иборат аст, ки дастовардҳои даврони истиқлолиятро ҳифз намуда, бо дониш, меҳнати созанда, масъулияти касбӣ ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ барои ояндаи ободу пешрафтаи Тоҷикистони азиз саҳм гузорад.

Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муборак бод!

Ниязова Н. Ф., мудири кафедраи эндокринология


16.11.2026 1

C:\inetpub\tajmedun\bitrix\modules\main\classes\mysql\main.php